Από κοινωνιολογική άποψη οι Πυργούσοι χωρίζονταν σε τρεις κοινωνικές τάξεις ανάλογα με την καταγωγή τους και όχι την οικονομική κατάσταση, όπως συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ελλάδα, στο Πυργί δεν ισχύει το πατριαρχικό σύστημα. Τα κορίτσια μεγάλωναν, όπως και τα αγόρια, οι κοπέλες είχαν σχετική ελευθερία στο θέμα του γάμου (αν δε συμφωνούσαν με τους γονείς κατέφευγαν στην αλληλοαπαγωγή, «κλεψιά»), οι γυναίκες διατηρούσαν το πατρικό τους όνομα και είχαν πλήρες το δικαίωμα της κατοχής και διαχείρισης της πατρικής τους περιουσίας (προίκας) κ.λ.π.
Οι Πυργούσοι χαρακτηρίζονταν επίσης για την ιδιαίτερη διάλεκτό τους. Η Πυργούσικη ντοπιολαλιά διατηρήθηκε για πολλές δεκαετίες ανέπαφη. Ήταν βαριά και έντονη, όμως τα τελευταία χρόνια απλοποιήθηκε αρκετά ενώ επίσης εισχώρησαν ξένες λέξεις. Γενικά, είναι μια από τις πιο γνήσιες και ανόθευτες νεοελληνικές διαλέκτους που διασώζονται μέχρι και σήμερα.
Τέλος, οι άνθρωποι του Πυργιού στο παρελθόν διακρίνονταν για το έντονο θρησκευτικό αίσθημα: Η κάθε μέρα τους άρχιζε και τελείωνε με προσευχή, τηρούσαν τις νηστείες εκτός από περιπτώσεις ασθενείας κ.ο.κ.