Η κοίμηση της Θεοτόκου είναι η χωριοεκκλησιά , η μεγαλύτερη και κεντρικότερη εκκλησιά  του χωριού. Σύμφωνα με επιγραφή έχει κτιστεί το 1694. Αξιόλογο είναι το ξυλόγλυπτο τέμπλο της . Η εξωτερική επιφάνεια του ναού καλύπτεται με ξυστά.  Στις αρχές του αιώνα προστέθηκε ένα προστώο στη νότια πλευρά του ναού. Η δυτική πλευρά του προστώου είναι ευθυγραμμισμένη με τον εξωτερικό τοίχο της δυτικής πλευράς της εκκλησίας. Στη νότια πλευρά της αυλής, λίγα μέτρα από τη νοτιοδυτική γωνία της, στη θέση του παλιού χαμηλού κωδονοστασίου οικοδομήθηκε το 1930 το σημερινό καμπαναριό από εγχώρια λευκή πελεκητή πέτρα, που δεσπόζει με το περήφανο ύψος του σ' ολόκληρο τον οικισμό. Στο ισόγειο του καμπαναριού στεγάζεται ο ναός του Αγίου Αντωνίου, γιατί εκεί κοντά υπήρχε παλαιότερα μικρή εκκλησία αφιερωμένη στη μνήμη αυτού του Αγίου. Η αυλή της εκκλησίας κοσμείται με τις προτομές δύο επιφανών Πυργούσων, του μητροπολίτη Γερμανού Θεοτοκά και του ψυχιάτρου Μιχάλη Γιαννίρη. Στη νοτιοανατολική γωνία της αυλής βρίσκεται το Αγίασμα.