Τα σπίτια του χωριού είναι κολλημένα το ένα πάνω στ’ άλλο και η πρόσβαση είναι κάπως δύσκολη σ’ αυτά. Πρέπει να διανύσει πολλές φορές μερικές εκατοντάδες μέτρα κάποιος για να μπορέσει να διεισδύσει σ’ αυτά. Όταν μπει κανείς στο χωριό, βρίσκεται σε δρόμους σκεπασμένους με στοές και «βότες».
Όλα τα σπίτια του χωριού είναι πετρόχτιστα. Για να χτιστεί ένα σπίτι , πρώτα κόβονταν οι πέτρες από τους πελεκάνους(πετροκόπους). Στη συνέχεια μεταφέρονταν οι πέτρες με μουλάρια πάνω στα πετροσάνιδα(ξύλα πάνω στα οποία τοποθετούσαν τις πέτρες που ήθελαν να μεταφέρουν). Μετά πελεκούσαν τις πέτρες(τους έδιναν το κατάλληλο σχήμα) και ξεκινούσαν το χτίσιμο. Χαρακτηριστικής αρχιτεκτονικής ήταν οι θόλοι των σπιτιών , που χτίζονταν με πλακουδερές πέτρες και οι ταράτσες τους(αστρακιές).
Με το άνοιγμα των θεμελίων του σπιτιού φώναζαν τον παπά του χωριού να κάνει αγιασμό και έσφαζαν ένα πετεινό. Αυτό γινόταν για να μείνει σαν στοιχειό του σπιτιού ο πετεινός.
Όταν τελείωνε το χτίσιμο του σπιτιού, η οικοδέσποινα έφτιαχνε λουκουμάδες σ’ όσους βοήθησαν στο χτίσιμο του σπιτιού. Παλιότερα στο κέρασμα  είχαν σούμα, τηγανίτες και σταφίδες με αμύγδαλα.