Την περίοδο της Τουρκοκρατίας η Χίος, λόγω της μαστίχας αποκτά ιδιαίτερα προνόμια. Τα Μεστά μαζί με τα άλλα χωριά της περιοχής αφιερώνονται στη μητέρα του σουλτάνου και αποτελούν ξεχωριστή διοικητική περιφέρεια ανεξάρτητη από τη Χώρα, αλλά άμεσα συνδεδεμένη με την Κωνσταντινούπολη. Η μεγαλύτερη περιπέτεια των Μεστών κατά τη διάρκεια της τουρκικής κατοχής είναι εκείνη του 1822. Με προτροπή του Λυκούργου Λογοθέτη που αποβιβάστηκε από τη Σάμο οι Χιώτες πείθονται να επαναστατήσουν. Το  σημαντικότερο ιστορικό γεγονός της περιόδου αυτής είναι η σφαγή της Χίου το 1822 κατά την οποία οι Τούρκοι έσφαξαν χιλιάδες άμαχου πληθυσμού, προκειμένου να καταπνίξουν την επανάσταση, που είχε ξεσπάσει. Στα Μεστά, όσοι σώθηκαν από τη σφαγή, είτε πρόλαβαν να διαφύγουν στα Ψαρά και στις Κυκλάδες είτε πιάστηκαν αιχμάλωτοι για να οδηγηθούν στα σκλαβοπάζαρα. Αυτοί που δεν έφυγαν κρύφτηκαν στις  σπηλιές και τους θάμνους της περιοχής. Πολλοί από αυτούς συνελήφθησαν και προορίζονταν για τα σκλαβοπάζαρα. Η ανάγκη όμως της παραγωγής της μαστίχας οδήγησε τους Τούρκους στην απελευθέρωση όσων γνώριζαν την καλλιέργειά της. Αλλά και σε αυτούς που έφυγαν επέτρεψαν να επιστρέψουν, προκειμένου να μη χάσουν τα εισοδήματα από το επικερδές εμπόριο της Μαστίχας.