Με τη συνεχή αύξηση του πληθυσμού ο παλιός ναός των Ταξιαρχών ήταν δύσκολο να εξυπηρετήσει τις λατρευτικές ανάγκες των κατοίκων. Έτσι αποφασίστηκε να κατασκευαστεί μια μεγαλύτερη εκκλησία. Η θέση που επιλέχθηκε γι’ αυτό το σκοπό ήταν στο κέντρο του χωριού εκεί που βρισκόταν ο κεντρικός πύργος του χωριού, ο οποίος ήταν για χρόνια ερειπωμένος. Ο πύργος αυτός είχε τετράγωνο σχήμα και ύψος γύρω στα 20 μέτρα. Σε κάθε του γωνία υπήρχε ένας ημικυκλικός πυργίσκος. Ήταν τετραώροφος, για να χωράει όλους τους κατοίκους του χωριού και η πρόσβαση σ’ αυτόν γινόταν μόνο από την κορυφή με σχοινόσκαλες. Γύρω του υψωνόταν ένα ακόμα τείχος, με πυργίσκους στις γωνίες και επάλξεις.  Έτσι λοιπόν το 1858 ξεκίνησε η κατεδάφιση του παλιού πύργου η οποία διήρκεσε δύο χρόνια. Το κτίσιμο του ναού ξεκίνησε αμέσως μετά και ολοκληρώθηκε το 1868 διατηρώντας μέχρι και σήμερα την εξωτερική του μορφή. Η συνολική έκταση του κτιρίου είναι 450τ.μ. γι’ αυτό και θεωρείται η μεγαλύτερη εκκλησία της Χίου και μια από τις μεγαλύτερες της Ελλάδας. Η είσοδος στο ναό γίνεται από κομψό κιονοστήρικτο πυλώνα, και οδηγεί στο προάυλιο. Το εσωτερικό του ναού έχει ως εξής: Ο ναός χωρίζεται σε τρία κλίτη με δύο σειρές κολόνες από μονόλιθους. Το κεντρικό κλίτος είναι καθαγιασμένο στο όνομα  των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, το βόρειο στο όνομα του Αγ. Χαραλάμπους και το νότιο στη μνήμη των Αγ. Αποστόλων.  Το τέμπλο του ναού παλιότερα ήταν μια πρόχειρη κατασκευή από ξύλο, ενώ το σημερινό είναι χτιστό με τούβλα και κατασκευάστηκε το 1895. Η Αγ. Τράπεζα του ναού είναι χτιστή και το επάνω επίπεδο μέρος της αποτελείται από έναν ογκώδη μονόλιθο, ο οποίος μεταφέρθηκε από πολλούς εργάτες μέσα σε μια νύχτα από το Λιμένα των Μεστών στο χωριό. Μορφολογικά είναι ένα από τα ωραιότερα δείγματα της όψιμης λαϊκής τεχνοτροπίας της Χίου στην οποία συνδυάζονται διακοσμητικά στοιχεία του μπαρόκ και του ροκοκό σε ένα σύνολο που δε χάνει τίποτα από το μνημειακό του ύφος.  Εξωτερικά, ο ναός διαθέτει μια διπλή σκάλα στην κορυφή της οποίας υψώνεται το καμπαναριό. Το υλικό από το οποίο ήταν φτιαγμένη η σκάλα και το καμπαναριό ήταν πέτρα από τα Θυμιανά, ένα χωριό της Χίου που είναι φημισμένο  για την πέτρα του. Αργότερα αντικαταστάθηκαν από την πέτρα της περιοχής των Μεστών λόγω των φθορών που υπέστησαν. Η σκάλα οδηγεί στο προαύλιο του ναού. Είναι αξιοπρόσεκτα τα σχέδια που σχηματίζουν τα ασπρόμαυρα βότσαλα. Η βοτσαλωτή αυλή είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της αρχιτεκτονικής της Χίου. Στο νάρθηκα του ναού διακρίνεται ένα απομεινάρι του πύργου: η στέρνα για νερό ή φουντάνα, όπως λέγεται στα Μεστά.