Το «κέντημα» γίνεται με ειδικά εργαλεία. Το πιο συνηθισμένο από αυτά είναι το «κεντητήρι», ένα μικρό αιχμηρό εργαλείο αυλακωτό στην άκρη. Το κέντημα γίνεται στο φλοιό του δέντρου, όπου χρησιμοποιώντας το κεντητήρι γίνονται μικρές κάθετες τομές βάθους 4-5 χιλιοστών και μήκους 10 -15 χιλιοστών. Όσο πιο μεγάλο σε ηλικία και μέγεθος είναι το δέντρο, τόσο περισσότερες κεντιές μπορεί να έχει. Το κέντημα γίνεται τις πρωινές ώρες. Η μαστίχα για να πήξει χρειάζεται 10 - 20 μέρες. Αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία του κεντήματος, γίνεται η συλλογή. Όταν στερεοποιηθεί η μάζα, αρχίζει το πρώτο μάζεμα μ’ ένα ειδικό εργαλείο το «τιμητήρι» ή «καμωτήρι». Μετά συλλέγεται η μαστίχα που πήζει στον κορμό του δέντρου ,τα λεγόμενα δάκρυα και αυτή που κρέμεται από τα κλαδιά (φλισκάρια). Η μαστίχα συγκεντρώνεται και τοποθετείται σε μικρά και μεγαλύτερα πανέρια (καυκί – μαλαθούνι). Μεταφέρεται από το χωράφι με ειδικά κοφίνια (καλαθούνια) και τέλος αποθηκεύεται μέσα σε ξύλινα κιβώτια σε δροσερούς χώρους. Μετά το πρώτο κέντημα και μάζεμα,  ακολουθεί το δεύτερο κέντημα και μάζεμα που ξεκινάει μετά τα μέσα Σεπτέμβρη και λήγει στις 15 Οκτώβρη. Τα μικρά σε ηλικία μαστιχόδεντρα δεν έχουν μεγάλη απόδοση. Γι’ αυτό και τα κεντήματα πρέπει να γίνονται με φειδώ ,ώστε να μην εξαντλήσουν το δέντρο. Η μέγιστη απόδοση γίνεται, όταν το μαστιχόδεντρο έχει φθάσει στην ηλικία των 12 – 15 ετών. Οι εναλλακτικές μέθοδοι για τη συλλογή της μαστίχας με σκοπό το μικρότερο κόστος δεν είχαν ιδιαίτερη επιτυχία, έτσι η μαστίχα εξακολουθεί να συλλέγεται με τον παραδοσιακό τρόπο.