Η προσπάθεια για απελευθέρωση της Χίου απέτυχε, έτσι η Χίος παρέμεινε έξω από τα σύνορα του ελληνικού κράτους μέχρι τους Βαλκανικούς πολέμους. Οι κάτοικοι που επέστρεψαν στο νησί μετά την Επανάσταση , αποτέλεσαν τον πυρήνα της ραγδαίας ανάπτυξης του νησιού κατά τον 19ο αιώνα. Από το 1850 άρχισε η πρώτη αξιόλογη προσπάθεια για πνευματική και οικονομική αναδιοργάνωση και κυρίως σημαντική  ήταν η επίδοση στις ναυτιλιακές επιχειρήσεις. Αρχικά με την ιστιοφόρο και μετά με την ατμοκίνητη ναυτιλία, το νησί κατέλαβε μια από τις πρώτες θέσεις του Ελληνισμού. Το 1889, στη Χίο υπήρχαν περισσότερα από 300 ιστιοφόρα (από τα οποία τα 80 είχαν χωρητικότητα από 500 έως 1100 τόνους) και τέσσερα ατμόπλοια.    Στον τομέα της εκπαίδευσης έγιναν κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα αξιόλογες προσπάθειες. Το 1885 κτίστηκε το Γυμνάσιο της Χίου και το 1892 η Αστική Σχολή. Το 1884 ανοικοδομήθηκε η Βιβλιοθήκη της Χίου(Βιβλιοθήκη Κοραή) , που αποτελεί σήμερα μια από τις πλουσιότερες βιβλιοθήκες, με παλιές και νέες εκδόσεις.