| |
Τον 4ο π.Χ. αιώνα διακρίθηκαν δύο μαθητές του Ισοκράτη, ο Θεόκριτος και ο Θεόπομπος. Ο Θεόκριτος ήταν ρήτορας , ποιητής και συγγραφέας ιστορικών έργων. Ανήκε στο αντιμακεδονικό κόμμα και χρησιμοποίησε τα σκωπτικά του επιγράμματα σαν μέσο προπαγάνδας κατά της μακεδονικής αυλής, γι αυτό και εκτελέστηκε από τον Αντίγονο τον Μονόφθαλμο. Ο Θεόπομπος ήταν ο σημαντικότερος Χίος ιστορικός της αρχαιότητας και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην εξορία λόγω των φιλομακεδονικών και φιλολακωνικών φρονημάτων του. Συνέγραψε δύο ιστορικά έργα , τα ‘Φιλιππικά’ και τα ‘Ελληνικά’. Επίσης έγραψε συμβουλευτικούς λόγους , εγκώμια και επιστολές προς τον Φίλιππο και το Μ. Αλέξανδρο. |
|
 |
| Χρυσό ενώτιο σε σχήμα φύλλου κισσού με ένθετο πολύτιμο λίθο. Ύστεροι ελληνιστικοί. Πόλη της Χίου (Αγ. Ιωάννης Θεολόγος – οδός Πατέρα). |
|
|